NCMEC Raporu Nedir? NCMEC Raporunun Delil Değeri

NCMEC Raporu Nedir?

NCMEC, 1984 yılında ABD'de kurulan açılımı National Center for Missing & Exploited Children (Kayıp ve İstismara Uğrayan Çocuklar Ulusal Merkezi) olan özel bir kuruluştur. NCMEC, kar amacı gütmeyen ve kamu yararı için çalışan bir özel kuruluştur. Bu kuruluşun hazırladığı sosyal medya ve dijital platformlar üzerinden tespit edilen çocuk pornografisi suçu, çocuk istismarı veya müstehcenlik suçları şüphesi içeren içeriklere ilişkin NCMEC tarafından düzenlenen teknik ihbar raporuna NCMEC raporu denilmektedir. NCMEC raporu, düzenlendikten sonra adli işlem yapılmak üzere suçun işlendiği ülkenin polisine gönderilmektedir.

NCMEC, CyberTipline adında bir bildirim sistemi kullanarak halktan ve elektronik hizmet sağlayıcılardan (sosyal medya platformları ve teknoloji şirketleri gibi) gelen bildirimleri değerlendirmektedir. Çocukların cinsel istismara ve sömürüye maruz kaldığına ilişkin şüphe uyandıran bildirimleri almak ve analiz etmek CyberTipline'nın en önemli işlevidir. CyberTipline uluslararası bir ihbar hattı veya platformu olarak kabul edilmektedir. Çocuk pornografisi de CyberTipline'nın özellikle üzerinde durduğu konulardan biridir. CyberTipline'nın en çok bildirim aldığı konulardan biri çocuk pornografisidir. Örneğin, bilgisayarına çocuk pornografisi ile ilgili 20-30 adet fotoğraf indiren kişinin IP adresi CyberTipline tarafından tespit edilerek ilgili ülkeye NCMEC tarafından bildirilmektedir.

NCMEC bünyesinde çalışan çocuk istismarı konusunda eğitimli analistler CyberTipline'e gelen bildirimleri inceler, başkaca ek veri varsa toplar ve elindeki bilgileri doğrulayarak istismar eylemini gerçekleştiren kişinin bulunduğu lokasyonu tespit eder ve ilgili ülkenin polisine tüm bilgileri iletir. İlgili ülke polisine yapılan bildirim; çocuklara yönelik cinsel istismara dair belge ve bilgileri, örneğin kişinin internete yüklediği veya indirdiği fotoğraf veya videoları da içermektedir.

İnternet servis sağlayıcıları çocuk pornografisi veya istismarıyla bağlantılı her türlü bilgiyi (IP adresleri, kullanıcı bilgileri vs.) NCMEC'e vermektedir. İnternet servis sağlayıcıları dışında bireyler veya diğer kurumlar tarafından da NCMEC'e ihbarlar yapılabilmektedir. NCMEC'in CyberTipline'ı, çocukların çevrimiçi istismarı için ABD'nin merkezi raporlama sistemidir. Kamu ve internet servis sağlayıcıları özellikle şu konular hakkında CyberTipline'a bildirim göndermektedir:

• Çocukların cinsel eylemler için şüpheli çevrimiçi kandırılması,

• Çocuk cinsel tacizi,

• Çocuk cinsel istismarı materyali,

• Çocuk seks turizmi,

• Çocuk seks ticareti,

• Bir çocuğa gönderilen istenmeyen müstehcen materyaller,

• Müstehcenlik veya çocuk istismarı kapsamında yanıltıcı alan adları ve internetteki yanıltıcı kelimeler veya dijital görüntüler.

NCMEC, müstehcen materyale dair aldığı her bilgiyi veya bir çocuğa yönelik çevrimiçi istismar ihbarını titizlikle inceler. NCMEC personeli, bilinmiyorsa hem failin hem de mağdurun yerini belirlemeye çalışır ve soruşturma yapılabilmesi için olay raporunu ilgili kolluk kuvvetlerine iletir.

Özellikle belirtelim ki, NCMEC, 1984 yılında ABD Kongresi tarafından Kayıp Çocuklara Yardım Yasası ile kurulmuş işleyişi itibariyle özel bir kuruluştur. NCMEC'e yapılan bildirimlerin bir kısmı NCMEC Web Sitesi üzerinden yapılmaktadır.

NCMEC Raporunun Delil Değeri

NCMEC (ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi) raporu, tek başına müstehcenlik veya cinsel istismar iddiasını ispatlamaya yeterli bir delil değildir. Ceza muhakemesi hukukunda NCMEC raporu tek başına "belirti" olarak nitelendirilebilir. Belirti niteliğindeki delillerin başka yan delillerle desteklenmesi halinde iddianın ispat edildiği kabul edilebilir. Örneğin, Türkiye polisine iletilen NCMEC raporu üzerine, polisin usulüne uygun alınan arama ve el koyma kararına istinaden arama yapması, arama neticesinde sanığa ait dijital materyaller üzerinde alanında uzman bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığa ait dijital materyaller üzerinde suça konu video veya görüntüye dair teknik veri olup olmadığı araştırılması, indirme, yükleme veya paylaşımın sanık tarafından yapılıp yapılmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekir (Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 2023/2350 E., 2025/2684 K.).

NCMEC raporu, tek başına mahkumiyete yeter bir delil olmasa bile bir soruşturmanın başlatılabilmesi için yeterlidir. Ceza muhakemesinde bir soruşturmanın başlatılabilmesi için zehap (umma) derecesinde şüphe, bir başka deyişle başlangıç şüphesi gereklidir. NCMEC raporu da başlangıç şüphesi (basit şüphe) oluşturacak düzeyde bir delildir. İspatın tamamlanması açısından; müstehcenlik veya çocuk pornografisi için düzenlenen NCMEC raporundaki veriler esas alınarak kolluğun yapacağı gerekli araştırma faaliyetleri neticesinde sanığın IP adresi ve bu IP adresi üzerinden bilgisayar, cep telefonu, tablet gibi materyallere yapılan indirmeler, bu materyallerle yapılan yüklemeler ve paylaşımlar tespit edilmelidir.

Mahkemeler sadece NCMEC raporuna dayanarak mahkumiyet hükmü kuramazlar. Özellikle belirtelim ki, sadece NCMEC raporuna dayanılarak yerel mahkemelerce verilen mahkumiyet kararları Yargıtay tarafından bozulmaktadır.

NCMEC Raporunun Savcılığa Gönderilmesi ve Yapılan İşlemler

ABD'de 2008 yılında Hizmet Sağlayıcılarının Bildirim Yükümlülükleri Yasası (18 U.S.C. § 2258A) yürürlüğe girmiştir. Bu yasayla, Google, Meta (Facebook/Instagram), Microsoft, Apple gibi teknoloji şirketlerine, kendi platformları üzerinde çocuk istismarı şüphesi taşıyan bir içerik veya hash (dijital parmak izi) eşleşmesi tespit ettiklerinde bunu NCMEC’e bildirme zorunluluğu getirilmiştir. Dünyanın her yerindeki insanlardan ve bu teknoloji şirketlerinden gelen otomatik bildirimler NCMEC havuzunda toplanmaktadır. NCMEC analistleri, şüpheli içeriğin yüklendiği veya paylaşıldığı IP adresinin Türkiye'ye ait olduğunu tespit ettiğinde, bu teknik raporları (NCMEC raporunu) Interpol üzerinden Emniyet Genel Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı’na iletir. Türkiye'deki emniyet makamları da bu verileri yetkili ildeki Cumhuriyet Başsavcılıklarına göndererek Türk Ceza Kanunu (TCK) Madde 226/3 kapsamında savcılıkça resen soruşturma başlatılmasını sağlar.

Türkiye'deki savcılıklar, NCMEC raporunun kendilerine bildirilmesi üzerine şu şekilde hareket eder:

1. Arama Kararı Alınması: Şüphelinin ev veya işyerinde arama işlemi yapmak üzere sulh ceza hakimliğinden arama kararı talebinde bulunulur. Sulh ceza hakimliğinin arama kararı vermesi üzerine şüphelinin ev veya işyerinde arama yapılır.

2. Arama Kararının Uygulanması: Savcılık arama kararını kolluk (polis, jandarma vs.) vasıtasıyla uygular. Arama kararı üzerine yapılan arama neticesinde suçta kullanıldığı konusunda makul şüphe bulunan dijital materyallere (Cep telefonu, bilgisayar, tablet vb.) el konulur. Suçta kullanıldığı tespit edilmese bile ispat aracı olarak yararlı görülen tüm materyallere el konulabilir (CMK m.123).

3. Şüpheli veya Tanıkların İfadesinin Alınması: Şüphelinin ve olaya dair görgü tanığı varsa tanıkların beyanı genellikle kolluk tarafından alınmaktadır. Özellikle, dijital materyallerin birden fazla kimse tarafından kullanıldığı hallerde bu kişilerin tamamının şüpheli sıfatıyla ifadesi alınmaktadır.

4. Bilirkişi Raporu Alınması: Arama neticesinde elde edilen tüm dijital materyaller üzerinde gerekli inceleme yapılarak bir bilirkişi raporu düzenlenir. Bilirkişi raporuna soruşturma veya kovuşturma aşamalarında itiraz etmek mümkündür. Ancak bu itiraz bir kanun yolu şeklinde bir itiraz değildir, alelade bir itiraz olarak ileri sürülecektir.

5. İddianame Düzenlenmesi: Savcılık tüm delilleri topladıktan sonra müstehcenlik veya çocuk istismarı niteliğinde TCK m.226/3-5 kapsamında bir suç işlendiği konusunda yeterli şüphe mevcut olduğu kanaatine varırsa bir iddianame düzenleyerek TCK m.226/3-5 kapsamında ceza davası açar. Ceza davası yargılaması asliye ceza mahkemesi tarafından yürütülür.

NCMEC Raporuna İtiraz Süreci

MCMEC raporuna itiraz, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (CMK) yer alan itiraz kanun yolu kullanılarak yapılmaz. NCMEC raporuna soruşturma veya yargılamada alelade itiraz şeklinde itiraz edilebilir. İtiraz üzerine savcılık veya mahkeme yeniden bilirkişi raporu alınmasına karar verebilir. Ayrıca, itiraz edilen noktanın araştırılarak maddi gerçeğin ortaya konulması sağlanabilir.

NCMEC raporuna teknik yönden itiraz edilebileceği gibi içerik açısından da itiraz edilebilir. Özellikle NCMEC raporunun şüpheliyle kurduğu illiyet bağı yönünden itiraz etmek de mümkündür. NCMEC raporunda belirtilen yükleme, indirme veya paylaşımların gerek mahiyeti gerekse yapılıp yapılmadığı noktasında itirazlar her zaman savcılık veya mahkemeye sunulabilir.

NCMEC Raporu Nedeniyle Ceza Mevzuatı

NCMEC raporu nedeniyle ceza davaları TCK m.226/3 veya 5. fıkrası gereği müstehcenlik suçu çerçevesinde açılmaktadır.

5237 sayılı TCK (Türk Ceza Kanunu) m.226 - Müstehcenlik Suçu

....

(3) Müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukları, temsili çocuk görüntülerini veya çocuk gibi görünen kişileri kullanan kişi, beş yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu ürünleri ülkeye sokan, çoğaltan, satışa arz eden, satan, nakleden, depolayan, ihraç eden, bulunduran ya da başkalarının kullanımına sunan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(4) Şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin yazı, ses veya görüntüleri içeren ürünleri üreten, ülkeye sokan, satışa arz eden, satan, nakleden, depolayan, başkalarının kullanımına sunan veya bulunduran kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(5) Üç ve dördüncü fıkralardaki ürünlerin içeriğini basın ve yayın yolu ile yayınlayan veya yayınlanmasına aracılık eden ya da çocukların görmesini, dinlemesini veya okumasını sağlayan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(6) Bu suçlardan dolayı, tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.

NCMEC Raporu Yargıtay Kararları

---

NCMEC Raporunun Sayısının Fazlalığı TCK m.43 Hükümlerinin Uygulanmasını Sağlar

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; T.C. İçişleri Bakanlığı ... Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne gönderilen NCMEC raporlarında bildirilen sosyal medya hesaplarından değişik zaman dilimlerinde çocuk pornografisini içerir paylaşımlar yapıldığının bildirilmesi üzerine yapılan araştırmada, söz konusu sosyal medya hesaplarının kullanıldığı IP adreslerinin sanığa ait olduğunun belirlendiği, sanığın ikâmetinde yapılan arama sonucunda ele geçen ve sanığa ait olan cep telefonu üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, NCMEC raporlarında bildirilen sosyal medya hesaplarının bu cep telefonu ile oluşturulduğunun tespit edildiği, ayrıca anılan raporlarda sanık tarafından paylaşıldığı bildirilen görüntüler hakkında düzenlenen 02.04.2019 tarihli raporda, bu görüntülerin müstehcen nitelik taşıdığının belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Sanık hakkında düzenlenen NCMEC raporlarının sayısı, bu raporlara konu sosyal medya hesaplarının çeşitliliği, paylaşımların kapsamı dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak artırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir (Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/900 E. , 2026/4018 K.).

Cep Telefonu Üzerinden Yapılan Paylaşımın NCMEC Tarafından Tespiti

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi (NCMEC) tarafından bildirilen raporlar gereğince yapılan araştırmalarda, sanık tarafından kullanılan GSM hattı aracılığıyla farklı tarihlerde birden fazla Twitter hesabı üzerinden, üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen içeriklerin paylaşıldığı iddiasına konu olayda, sanığın savunmasında zaman zaman büyüklerin bulunduğu bu tarz fotoğrafları paylaştığını; ancak Twitter hesabından paylaşılan yaşı küçük müstehcen çocuk fotoğrafını hatırlamadığını, paylaştığı diğer fotoğraflarla yanlışlıkla göndermiş olabileceğini beyan ettiği, bilirkişi raporunda NCMEC tarafından bildirilen GSM hattının sanığa ait olduğunun ve cihaz kimliği ile sanığın telefonunun android kimliğinin eşleştiğinin belirlendiği, asıl dosya ile birleşen 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/614 Esas sayılı dosyasında sanığın dijital materyalleri üzerinde yapılan incelemede elde edilen veriler arasında sanığın Google üzerinden "kids baby boy photos, ı liked naked girls (ben genç çıplak kızları severim), genç çıplak kızlar, ensest ediyorum, küçük kızlarla sevişmekten çok hoslanıyorum, bende küçük kız seven baba" gibi yaşı küçük çocukları hedef alan yazışmalarının bulunduğunun bildirildiği gerekçeleriyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. Karar Yargıtay tarafından onanmıştır (Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/966 E. , 2026/5401 K.).

NCMEC Raporunun Başka Delillerle Desteklenmesi Gerekir

ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi tarafından yapılan bildirim üzerine yapılan soruşturmada, National Center For Missing and Exploited Children (NCMEC)'e üye servis sağlayıcıları tarafından (Facebook, Twitter vs.) çocuk pornografisi yüklemelerinin bildirildiği, kullanıcının “....” isimli e-mail adresinden bağlanan, “95.10.161.419” giriş IP ile “.....07-2796960441-2014-11-03-10306” Zip uzantılı yüklenen dosya bilgisinin olduğu, sanığın savunmasında bildirilen IP adresinin kendisi tarafından kullanıldığını beyan etmesi ve el konulan 2 no.lu materyal (250 GB harici harddisk) üzerinde Antalya Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün yapmış olduğu incelemede NCMEC tarafından rapor ekinde gönderilen resimlerin bire bir eşleştiğinin bildirilmesi, aynı materyal içerisinde yapılan incelemede birçok çocuk pornosuna ait olan ve olabileceği düşünülen resme rastlanıldığının tespiti, Yerel Mahkemece yapılan değerlendirmede ise fotoğraflardaki şahısların ilk bakışta çocuk olduğuna dair bir kanaatin oluşmadığı, birçok görüntüde şahısların cinsel organları dışında vücutlarının ve yüzlerinin görünmediğinin belirtildiği görülmekle,

Uyuşmazlığın sağlıklı bir biçimde çözümü için sanıktan ele geçirilen 2 no.lu materyal (250 GB harici harddisk) üzerinde konusunda uzman bilirkişilerce inceleme yapılması sağlanıp, müstehcen olduğu değerlendirilen görüntülerin tamamı hakkında detaylı bilirkişi raporu aldırılarak, bu görüntülerde çocukların kullanılıp kullanılmadığının tespiti, ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi National Center For Missing and Exploited Children (NCMEC) tarafından rapor ekinde gönderilen resimlerle sanıktan elegeçirilen görüntülerin karşılaştırması yapılarak Facebook, Twitter gibi sosyal paylaşım siteleri ya da benzeri internet siteleri üzerinden bu görüntülerin paylaşılıp paylaşılmadığının tespiti, sonucuna göre Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde TCK'nın 226. maddesi fıkralarından hangisinin uygulanacağı tartışılarak, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ve yerinde görülmeyen gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi, bozma nedenidir (Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/14214 E. , 2020/21479 K.).