TCK Madde 295 Muhafızın Görevini Kötüye Kullanması Suçu

Muhafızın Görevini Kötüye Kullanması Suçu

TCK Madde 295

(1) Gözaltına alınan, tutuklu veya hükümlünün muhafaza veya nakli ile görevli kişilerin, görevlerinin gereklerine aykırı hareket etmeleri halinde, görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(2) Muhafaza veya nakli ile görevli olan kimse, görevinin gereklerine aykırı olarak gözaltına alınan, tutuklu veya hükümlünün bulunduğu yerden geçici bir süreyle uzaklaşmasına izin verirse; altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Gözaltına alınan, tutuklu veya hükümlünün bu fırsattan yararlanarak kaçması halinde, kaçmaya kasten imkan sağlama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

• 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (TCK) Tam Metin

TCK Madde 295 Gerekçesi

Maddenin birinci fıkrasında, hükümlü, tutuklu veya gözaltına alınanın muhafaza veya nakli ile görevli kişilerin görevlerinin gereklerine aykırı hareket etmeleri hâliyle ilgili olarak, görevi kötüye kullanma suçuna atıfda bulunulmuş ve bu suça ilişkin hükümlerin uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu kişilerin görevlerinin gereklerine aykırı hareket etmeleri, başka bağımsız bir suçu oluşturmadığı takdirde, genel nitelikteki görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin hükümler uygulanacaktır.

İkinci fıkrada ise, gözaltına alınan, tutuklu veya hükümlünün bulunduğu yerden geçici bir süreyle uzaklaşmasına müsaade edilmesi, suç olarak tanımlanmıştır. Bu suçun faili, gözaltına alınan veya tutuklu veya hükümlünün muhafazası veya nakli hususunda görevli olan kimsedir.

Suçun maddî unsuru gözaltına alınan, tutuklu veya hükümlünün kanunen bulunmasına cevaz verilmiş olan yerden uzaklaşmasına müsaade edilmesidir. Bu kişiler, ceza infaz kurumunda, tutukevinde, hastanede veya karakolda bulunabilir. Bunların, söz konusu yerlerden, muhafaza veya nakil ile yükümlü olanların izinleri ile uzaklaşmaları hâlinde suç oluşacaktır. Suçun tamamlanması için hükümlü, tutuklu veya gözaltına alınanın kaçmasına ihtiyaç yoktur. Ancak, bu izin sonucu kaçmanın gerçekleşmesi hâlinde, üçüncü fıkraya göre, kaçmaya kasten imkan sağlama suçuna ilişkin hükümler uygulanacaktır.

TCK 295 Muhafızın Görevini Kötüye Kullanması Suçu Yargıtay Kararları

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/13515 E. , 2022/729 K.

• TCK 295
• Muhafızın Görevini Kötüye Kullanması Suçu

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan hükümlüler ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılamada ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kanun yararına bozma incelemesine gelmeyen sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/2324 esas, 2017/2767 sayılı kararı ile "sanık ...’ın ilaç ihtiyacı olan şüpheli ile birlikte diğer şüphelileri nezarethanenin bulunduğu kısımdan çıkartarak, karakolun üst katına alması ve burada çay ve sigara içilmesine izin vermesi eyleminde, şüphelilere serbest ve özgür iradelerine göre hareket edebilecekleri bir ortam yaratılmadığı, kolluk gücünün etkin olduğu alanda bulundukları, yasal ifade ile şüphelilerin bulundukları yerden uzaklaşmadıkları anlaşılmış olmakla, bu itibarla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatine" karar verildiği ve aynı eylemi gerçekleştiren ... hakkında da muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarihli ve 2016/345 Esas, 2017/189 sayılı Kararının BOZULMASINA, suçun unsurları oluşmadığından sanık ...'ın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan CMK.nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/265 E. , 2025/6734 K.

• TCK 295
• Muhafızın Görevini Kötüye Kullanması Suçu

Sanıklardan ...'ın suç tarihinde.... İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak çalıştığı ve tapu müdürlüğünde çalışmakla görevlendirilen hükümlülere nezaret etme görevinin bulunduğu, diğer sanıkların ise tapu müdürlüğünde çalıştırılan hükümlüler oldukları, 04.10.2016 tarihinde hükümlüler ... ve ...'ın üzerlerinde yapılan aramada ayrı ayrı birer adet cep telefonu ele geçirildiği, sanıkların ...'a sağladıkları maddi menfaat karşılığında bahse konu cep telefonlarını çalıştırıldıkları kurumda kullanmalarına müsaade edildiğini bildirdikleri, sanıklardan ...'ın ise tapu müdürlüğünde çalıştığı sırada kurum dışına çıktığı, bu durumu fark eden sanık ...'ın tutanak tutmama karşılığında maddi menfaat temin ettiği, sanık ...'ın ise sanık ...'ın kullandığı telefonu kullandığı, sanık ...'ın tapu müdürlüğünde çalışmasının ayarlanması için kendisinden para istediğini beyan ettiği olayda; sanık ...'ın açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan ve tapu müdürlüğünde çalıştırılan diğer sanıklardan, çalışma vakitlerinde kurum dışına çıkma, kurumdayken cep telefonu kullanma karşılığında maddi menfaat temin etmesi şeklindeki eylemlerinin zincirleme biçimde rüşvet alma suçunu oluşturduğu, bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, diğer sanıkların eylemlerinin ise rüşvet verme suçunu oluşturduğu ancak 04.10.2016 tarihinde yapılan aramada iki sanığın üzerinde cep telefonu ele geçirilmesi sonrası başlayan soruşturma kapsamında rüşvet suçu henüz resmi makamlarca öğrenilmeden, anlatımları ile rüşvet suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 254/2. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümleri de değerlendirilerek rüşvet verme suçundan hükümler kurulması, rüşvet suçunun konusunu oluşturan muhafızın görevini kötüye kullanması ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçları yönünden ayrıca değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, bozma nedenidir.